.

MTM w normowaniu czasów pracy

Na czym polega wzrost popularności metody?

Po raz kolejny potwierdza się powiedzenie, że co sprawdzone to dobre. To niemal jak powrót do przeszłości, gdzie odnajdujemy, że najważniejsze założenia badania i analizy czasu pracy zostały już dawno odkryte i opracowane. Do nas należy tylko czerpać z tego garściami, szczególnie w czasie potrzeby dostosowania się do nowych reguł rynkowych i szybkiej reorganizacji pracy. 

U podstaw sekretu przejrzystości i zarazem popularności metody leży stwierdzenie, że każda praca ludzka składa się z niewielkiej liczby ruchów podstawowych elementarnych. To stwierdzenie jest niewątpliwym osiągnięciem F. B. Gilbreth’a, leżącym u podstaw wszystkich metod budowania normatywów czasu pracy na podstawie ruchów elementarnych. Prace Gilbreth’a zatrzymały się jednak na wyodrębnieniu i zdefiniowaniu osiemnastu elementów podstawowych pracy (tzw. Therbligów). Pierwsza metoda normowania za pomocą ruchów elementarnych, polegająca na wyznaczeniu dla każdego ruchu czasu jego trwania, została stworzona przez Segura (USA) w latach dwudziestych ubiegłego wieku (Motion Time Analysis – MTA).

Od tego czasu powstały dalsze metody tego rodzaju: 
1) Work Factor – WF,
2) Basic Motion Time BMT,
3) Motion Time Standard — MTS,
4) Human Performance Time HPT,
5) Methods Time Measurernent —MTM.

Ta ostatnia jest jedyną metodą, której wszystkie dane zostały w pełni opublikowane w 1948 roku przez H. B. Maynard, I. L. Schwab oraz G. J. Stegemerten w książce: Methods Time Measurement. MTM. Udostępnienie metody wszystkim zainteresowanym przyczyniło się nie tylko do jej szybkiego upowszechnienia, lecz również do jej dalszego rozwoju i udoskonalenia.

Ciekawostka:

Dla opracowania ostatecznej wersji tablicy MTM przeanalizowano 40 000m taśmy filmowej.
W metodzie MTM do badań wybrano przeciętnego pracownika o przeciętnych zdolnościach, pracującego w przeciętnych warunkach. Oficjalna definicja metody MTM brzmi następująco: MTM jest to metoda pozwalająca na zanalizowanie każdej pracy ręcznej na elementy podstawowe pracy (ruchy robocze) i podająca dla każdego z nich normatywny czas wykonania, będący funkcją cech ruchu i warunków, w jakich jest on wykonywany. Ruch = element podstawowy pracy.

Dlaczego teraz o tym mówimy?

Gdyż bieżąca sytuacja rynkowa jest nieodłącznie związana z coraz większym mixem produktowym oraz polega na zwiększeniu udziału prac mało powtarzalnych. Tzw. High Mix – Low Volume spowodowało powrót do sprawdzonych metod oceny pracochłonności na potrzeby np.:
- projektowania nowych stanowisk
- policzenia czasu czynności operatorskich dla nowo projektowanych maszyn i urządzeń
- liczenia budżetu czasu pracy dla nowych projektów na etapie wyceny dla klienta
- oceny czy obecne takty, cykle pracy są wiarygodne, prawdziwe.

MTM  - Jak to się robi? Na czym to polega?

Metoda normatywów elementarnych polega na odpowiednim zestawieniu w tablicach określonych elementów podstawowych pracy człowieka, którym przyporządkowane są wartości czasu ich trwania w zależności od różnych parametrów, warunków wykonywania czynności. Za pomocą elementów pracy można odtworzyć lub zaprojektować przebieg dowolnego cyklu czynności ręcznej (produkcja, logistyka, administracja) lub maszynowo-ręcznej, także ustalić czas trwania tej czynności przez zsumowanie normatywnych wartości czasu odpowiadających tym elementom. Wartości czasu odczytuje się odpowiednio z tablic i wpisuje obok symboli elementów podstawowych pracy. Pokazując to bardziej obrazowo możemy odnieść się do przykładu - od narodzin każdy na świecie jest specjalistą od metody MTM, bo wykonujemy w każdej sekundzie naszego życia szereg ruchów elementarnych. Nawet podczas snu.

Dlaczego zatem MTM jako jedna z metod normowania czasu pracy?

– jest szczególnie przydatny do analizy i usprawniania procesów pracy i organizacji stanowisk roboczych, tak w czasie wykonywania pracy jak i podczas projektowania stanowisk;

– zapewnia efektywniejsze i sprawniejsze uruchamianie nowego procesu wraz ze szkoleniem operatorów dzięki temu, że opis metod pracy jest zrozumiały dla pracowników;

– przyspiesza pracę technologów nad dokumentacją techniczną, również poprzez poprawę dialogu z klientem dając możliwość tworzenia własnych, scalonych normatywów użytkowych potrzebnych dla specjalistów z danej branży;

– wspomaga inżynierów procesu w  usprawnieniu pracy ludzkiej poprzez możliwość odczytania gotowych, prawdziwych, sprawdzonych czasów dzięki tworzeniu zaawansowanej analizy (błąd pomiaru chronometrażowego to +/-1,8 sekundy a błąd mtm-1 to +/- 0,036 sekundy);

– daje projektantom maszyn i urządzeń możliwości zaprojektowania i oceny czynności operatora i organizacji stanowisk jeszcze przed zbudowaniem maszyny;

– daje możliwość technologom i inżynierom procesu ustalenia dokładnych norm pracy dla czynności projektowanych w takim samym stopniu, jak dla czynności już wykonywanych;

– umożliwia inżynierom projektowanie zdroworozsądkowych layout’ów stanowisk, lepiej dostosowanych do człowieka, maszyn i narzędzi pod kątem BHP i ergonomii oraz ekonomii zagospodarowania przestrzeni;

– wpływa na poprawę jakości wyrobów, poprzez zmniejszenie ilości ruchów zmniejsza się ryzyko pomyłki;

– umożliwia liderom zespołów i inżynierom procesu sprawne szkolenie i instruktaż stanowiskowy pracowników.

Polecane szkolenie: